Hilafet, Hz. Muhammed’in vefatından sonra İslam devletine başkanlık eden siyasî ve askerî yetkilerinin yanı sıra peygamberlik dışındaki dini konularda Müslümanlara önderlik eden kimselerin bulunduğu makamdır. Tarihi süreçte birçok olayın doğrudan ya da dolaylı sebepleri arasında yer alan hilafet, İslam Tarihi boyunca olduğu gibi günümüzde de üzerinde hala konuşulan bir konudur. Hilafetin Osmanlıya geçişine dair birçok kaynakta yer alan rivayetlerin farklılık arz etmesi, buradan hareketle yapılan yorumların da tarihi gerçeklik ile uyuşmaması, bizi bu konuyu ele almaya yönlendirmiştir. Hilafetin Memlûklulardan, Osmanlıya geçişiyle özdeşleşen Mısır seferi öncesi ve sonrasında padişahın bu kuruma karşı tutumunu, döneme ait yazılı belge ve kaynaklarda konunun nasıl ele alındığını irdelemeye çalıştık. Çalışmamız bağlamında şu tespitlere ulaştık: Hilafet kurumu genel kanaatin aksine tarih boyunca önemini koruyamamış, halifeler yetki ve otoritelerini zamanla kaybetmişlerdir. Kuruma tekrar eski işlevselliği kazandırılmağa çalışılmışsa da mümkün olmamıştır. Yavuz Selim’in seleflerinin aksine doğuya yönelmesi hilafeti almanın ötesinde farklı sebeplere dayandığı, Yavuz’un mevcut halifeye itibar etmediği, Mısır seferi sonrasında dahi dönem kaynaklarında Halife tabirinin kullanılmadığı, bunun birkaç müellifçe kasıtlı olarak kullandığı görülmüştür.