Organizasyonların varlıklarını devam ettirebilmek için başa çıkmaları gereken koşullar ve diğer zorluklarla mücadelelerinde veya çevreye adaptasyonlarında başarılı olamamaları, organizasyonların varlıklarının sona ermesine neden olabilir. Organizasyonlar, yapıları ve işleyişleri, teknik ve insani unsurları ile bir yandan teknik rasyonellik sağlamaya, diğer yandan da insan unsurları ile bir bütün olarak çevrelerine uyum sağlamaya ve varlıklarını devam ettirmeye çalışırlar. Bu yönüyle organizasyonlar, yaşayan birer varlık olarak doğarlar, gelişirler ve ölürler. Bu çalışmada organizasyonların sessizliği, düşüşü ve ölümü yani varlıklarının sona ermesiyle ilgili akademik literatür derlenecektir. Bu çalışmada organizasyonel sessizlik, düşüş ve ölüm kavramları hem anılan yönetim ve örgüt yazınında dolaylı olarak, hem de yabancı yazında doğrudan aktarıldığı şekliyle tanımı, süreci, kaynakları ve sonucu itibariyle ele alınacaktır. Bu çerçevede organizasyonel süreklilik çalışmaları ve geliştirilen perspektifler incelenecek, organizasyonların sessizliğe bürünmesi, düşüşleri ve sona ermesinde ayrışan ve birleşen yönler ortaya koyulmaya çalışılacaktır.