Według Prologu zachodzi absolutny związek świata i człowieka z Jezusem Chrystusem jako Początkiem wszelkiego stworzenia, jako istotną treścią i tematem oraz celem i sensem. Bóg Ojciec przez Osobę Słowa wszystko realizuje, wypowiadając siebie samego. Chrystus jako Zrodzony jest pramotywem zaistnienia stworzenia, jego odkupienia, udoskonalenia i przez to uczynienia człowieka w nieskończenie dalekiej analogii również dzieckiem Bożym, o ile on tylko na działanie Odkupiciela się otworzy przez wiarę i czyn. I tak Chrystus realizuje razem ze światem i człowiekiem swoją Wielką Drogę: wychodzi od Ojca, staje się Historią Ludzką przez Wcielenie, przetwarza naszą ziemską historię na historię bosko-ludzką i powraca na łono Ojca w komunii Ducha Świętego z człowiekiem i całym światem.