Polska charakteryzuje się znacznym potencjałem ziemi rolniczej, biorąc pod uwagę areał użytków rolnych oraz udział w produkcji rolnej UE. Struktura agrarna charakteryzuje się dużym rozdrobnieniem i zróżnicowaniem regionalnym. Przeważają gospodarstwa o wielkości ekonomicznej 0–2 ESU. Najwięcej tych gospodarstw znajduje się w województwach śląskim, podkarpackim i małopolskim. Warunkiem zwiększenia konkurencyjności polskiego rolnictwa jest poprawa struktury agrarnej, zmniejszenie zatrudnienia oraz zwiększenie wydajności pracy. Tempo procesów koncentracji użytkowanej rolniczo ziemi będzie zależeć od sytuacji na rynku ziemi oraz oddziaływania czynników o charakterze społecznym i demograficznym. Strategia wspólnej polityki rolnej UE przewiduje wspieranie i rozwój gospodarstw rodzinnych, które spełniają warunki zrównoważonego rozwoju, zabezpieczają bioróżnorodność i aktywizację obszarów wiejskich.