Lutomiersk nad Nerem położony jest 17 kilometrów na zachód od Łodzi. Biskup w 1926 r W. Tymieniecki umieścił tu salezjanów i przekazał im kościół i klasztor postfranciszkański. Nowi zarządcy odrestaurowali klasztor i zorganizowali w nim sierociniec dla chłopców jednak kościół nabrał charakteru kościoła rektorskiego. Dom dziecka działał do 23 IV 1941 r., jeszcze w czasie okupacji niemieckiej. Wolne pomieszczenia eksploatowane przez Niemców dla swoich magazynów. Od stycznia 1942 r. mieszkało w Lutomiersku tylko 2 salezjanów: ks. L. Rupala i ks koadiutor J. Mrozik. Po doświadczeniach drugiej wojny duchowi synowie Księdza Bosko postanowili to zrobić wznowić pracę edukacyjną wykonywaną przed zatrudnieniem. Ta praca działała do godz września 1951 r., po czym został zamknięty m.in. z powodu pożaru klasztoru. Obecnie budynek pełni funkcję domu rekolekcyjnego dla prawdziwych grup. W niedalekiej przyszłości planuje się zorganizowanie szkoły organistów, która nosiłaby tu imię przez słynnego muzyka salezjańskiego ks. A. Chlondowskiego.