Obecny stan wiedzy potwierdza, że ​​edukacja ekologiczna jest częścią integralnego procesu pedagogicznego każdej placówki oświatowej, mającego na celu m.in. rozwój działań proekologicznych. Celem badań było zdiagnozowanie poziomu świadomości ekologicznej absolwentów kierunków pedagogicznych oraz ich determinacji do angażowania się w działania edukacyjne ze społecznościami lokalnymi na rzecz zrównoważonego rozwoju. Badania oparto na paradygmatycznych założeniach zrównoważonego rozwoju, teorii aktywności społecznej, teorii przywództwa edukacyjnego oraz teorii świadomości ekologicznej. Koncepcja badawcza opierała się na refleksji nad różnicami między liderami pod kątem ich potencjału przywódczego, tj. transformacyjnego lub transakcyjnego. Wyniki dotyczą wiedzy na temat podstawowych koncepcji zrównoważonego rozwoju, deklaracji zachowań przywódczych zagregowanych do skal transaktywnej i transformacyjnej oraz refleksji nad uwarunkowaniami podejmowania przez młodych edukatorów działań na rzecz środowiska lokalnego. Przeprowadzone badania pozwalają na stwierdzenie konieczności przebudowy systemu edukacji ekologicznej na wszystkich poziomach kształcenia oraz podniesienia rangi liderów społeczności lokalnych poprzez formalne wzmocnienie ich pozycji ekologicznej.