Bumakalede, VIII. yüzyılın ikinci yarısıile XVI. yüzyıl arasında, İslam siyaset düşüncesinin önde gelen temsilcilerindenolan İbnü’l-Mukaffa (ö. 760), Abu Hamid Gazali (ö. 1111), Ebu Bekr Muhammed b. Turtuşi(ö. 1126), İbn Haldun (ö. 1406) ve Kınalızade Ali Efendi’nin (ö. 1572)eserlerinde yer alan siyaset tasnifleri değerlendirilecektir. Bu konu, özelolarak İslam siyaset düşüncesinin anlaşılmasıyla ilgili büyük bir önemtaşımasının yanı sıra, genel olarak modern ve çağdaş siyaset anlayışları veanayasa biçimleriyle mukayese yapılabilmesi açısından da bir öneme sahiptir. Elealınan eserlerde siyaset türleriyle ilgili olarak yapılan sınıflandırmalarda ikitemel unsur dikkat çekmektedir. Bunlardan birincisi “tarihsel koşullardır.” Değişentarihsel koşullar, bu makalede tahlil edilen düşüncelerdeki farklılıklarınortaya çıkışındaki temel faktördür. Belirleyici unsurlardan ikincisi ise, Sünniİslam inancının takipçisi olan düşünürler üzerinde etkili olan “fıkhi-kelami”bakış açısıdır. Bu bakış açısının sunduğu çerçeve sayesinde söz konusudüşünürler, ele aldığımız siyaset tasnifleriyle doğrudan ilgili olan siyasetilmi, yasa koyucu, yasa, iyilik, kötülük, akıl ve nakil (vahiy) gibi konulardabenzer görüşlere sahip olmuşlardır. Dolayısıyla, fıkhi-kelami bakış açısının,siyaset sınıflandırmalarındaki benzerliklerin temel dayanağı olduğu ileri sürülebilir.