Het huidige beoordelingsmodel voor wetenschappelijk onderzoek laat zich – zeker in de menswetenschappen – te vaak sturen door bibliometrische overwegingen. Hoewel traditionele publicaties vaak slecht een fractie vormen van een meer omvattende informatie-infrastructuur, blijft de bijdrage van een onderzoeker aan die infrastructuur door het ontwikkelen van tools en dataverzamelingen, of het bieden van technische dienstverlening, veelal ondergewaardeerd. Een beleid waarin deze inspanningen ook effectief worden gevaloriseerd is dringend nodig.