W centrum rozważań politycznych Pawła Orozjusza, zawartych w dziele Historia przeciw poganom, stoi koncepcja uniwersalnej władzy cesarzy rzymskich. Tym samym Orozjusz wpisuje się w długą tradycję myślicieli chrześcijańskich, którzy przyznawali imperium walor uniwersalistyczny. W tym kontekście zostało postawione pytanie: jakie argumenty teologiczne pozwoliły Orozjuszowi na uzasadnienie owej władzy? W toku wywodu wykazało, iż legitymizację istnienia światowego ośrodka władzy, w tym wypadku władzy rzymskich cesarzy, Orozjusz wywiódł z ustaleń o charakterze teologicznym, a mianowicie z refleksji na temat stworzenia (protologii) oraz zbawienia (soteriologii).