Trichotillomania to zaburzenie charakteryzujące się niemożnością zapanowania nad impulsem wyrywania własnych włosów z różnych okolic ciała, skutkujące zauważalnym ubytkiem owłosienia. Choroba ma często wieloletni, postępujący przebieg a nieleczona może prowadzić do zaburzeń funkcjonowania chorych oraz groźnych dla zdrowia i życia powikłań. Z uwagi na niejednoznaczny charakter objawów często pozostają one nierozpoznane przez klinicystów. Większość pacjentów ma obawy przed ich ujawnianiem i niechętnie poszukuje profesjonalnej pomocy. W naszej ocenie niezbędne jest zwiększenie świadomości lekarzy różnych specjalności na temat tego zaburzenia aby poprawić wykrywalność, skuteczność leczenia oraz zapobiegać groźnym powikłaniom trichotillomanii. Ta praca jest podsumowaniem istniejącego stanu wiedzy na temat epidemiologii, etiologii, obrazu klinicznego oraz leczenia trichotillomanii. Podjęto w niej również próbę stworzenia wytycznych postępowania we wszystkich przypadkach podejrzenia trichotillomanii – dostosowanych do polskich warunków. Podkreślono także znaczenie leczenia w zespole wielodyscyplinarnym jako warunku skuteczności terapii i zapobiegania nawrotom choroby.