The problem of the Last Supper as the paschal feast is still vividly analyzed by exegetes, theologians and historians. Not all scholars agree with the view that Supper og Christ was the paschal feast. This involves the need to synchronize data from the Synoptic Gospels and the Fourth Gospel. Most scholars are now of the option that there is a deep ideological connection between these feasts, which suggests the paschal character of the Last Supper. A small number of sources makes it difficult to determine the definitive course of the Last Supper. The article attempts to reconstruct the course of the feast in the time of Christ and draws conclusions from it in order to place an essential "novum", which undoubtedly are the words of consecration over the bread and wine spoken by Jesus.

Problem Ostatniej Wieczerzy jako uczty paschalnej jest wciąż żywo analizowany przez egzegetów, teologów i historyków. Nie wszyscy badacze godzą się z opinią, że Wieczerza Chrystusa była ucztą paschalną. Wiąże się to z koniecznością synchronizowania danych z Ewangelii synoptycznych i Czwartej Ewangelii. Większość badaczy stoi obecnie na stanowisku, że istnieje głęboki związek ideowy między tymi ucztami, co sugeruje ostatecznie paschalny kontekst Ostatniej Wieczerzy. Mała ilość źródeł utrudnia ustalenie jednoznacznego przebiegu Ostatniej Wieczerzy. Artykuł stanowi próbę rekonstrukcji przebiegu uczty w czasach Chrystusa oraz wyprowadza z tego wnioski w celu umiejscowienia istotnego novum, jakim bez wątpienia są słowa konsekracji nad chlebem i winem wypowiedziane przez Jezusa.